माजी सुमो कुस्तीपटूसाठी दुसऱ्या कारकिर्दीचा एक ठरलेला नमुना नाही. स्पर्धेचा इतिहास, आरोग्य, पात्रता, आर्थिक परिस्थिती, कौटुंबिक जबाबदाऱ्या, आवडी आणि व्यावसायिक संबंध प्रत्येक व्यक्तीनुसार वेगळे असतात. काहीजण सुमोशी संबंधित सार्वजनिक काम सुरू ठेवतात, तर इतर असंबंधित नोकरी, शिक्षण किंवा व्यवसायात जातात. उपयुक्त संस्था किंवा सल्लागाराने प्रत्येक माजी कुस्तीपटूला सादरीकरण, अध्यापन, खासगी अनुभवांची चर्चा किंवा सार्वजनिक ओळख कायमचा व्यवसाय बनवायची आहे असे गृहीत न धरता व्यक्तीची उद्दिष्टे आणि संमती यांपासून सुरुवात करावी.
व्यक्तीच्या संक्रमणापासून सुरुवात करा
संरचित स्पर्धात्मक वातावरण सोडताना वेळापत्रक, उत्पन्न, सार्वजनिक ओळख आणि शारीरिक दिनचर्येत बदल होऊ शकतात. वेळ आणि प्राधान्ये व्यक्तीची असतात; प्रत्येकाला त्वरित प्रसिद्धी किंवा नवा व्यवसाय नको असतो. व्यावहारिक नियोजनात विश्रांती, आरोग्यसेवा, प्रशिक्षण, शिक्षण, निवास आणि योग्य पात्र व्यावसायिकांकडून आर्थिक सल्ला समाविष्ट असू शकतो. कारकिर्दीच्या चर्चेत निवृत्तीला एकच नाट्यमय प्रारंभदिन मानू नये.
गृहीतके न करता ज्ञान ओळखा
सुमोमधील अनेक वर्षांमुळे प्रशिक्षण, हालचाल, शिष्टाचार, संघकार्य आणि सार्वजनिक सादरीकरणाचे सखोल ज्ञान मिळू शकते; मात्र पुढील भूमिकेनुसार त्या अनुभवांची उपयुक्तता बदलते. व्यक्तीला कोणती कामे आवडली आणि कोणती पुन्हा करायची नाहीत ते विचारा. संवाद, व्यवस्थापन किंवा भाषाकौशल्याचा पुरावा असावा; पदावरून अंदाज न लावावा. कौशल्यनोंद खरी बलस्थाने आणि शिस्त किंवा कणखरपणाच्या ठोकळेबाज कल्पना वेगळ्या करते.
सादरीकरण आणि माध्यमे हे शक्य मार्ग आहेत, बंधन नाही
थेट शो, प्रात्यक्षिके, चित्रपट, दूरदर्शन, जाहिरात, समालोचन आणि सार्वजनिक भाषणात प्रत्यक्ष अनुभवाचा उपयोग होऊ शकतो. प्रत्येक स्वरूपाच्या पटकथा, पुनःपुन्हा चित्रण, प्रवास, पोशाख, प्रतिमाहक्क आणि सार्वजनिक प्रश्न यांसारख्या वेगळ्या गरजा असतात. कलाकार काही प्रकारचे काम स्वीकारू आणि इतर नाकारू शकतो. त्या व्यक्तीला न शोभणारे व्यक्तिमत्त्व बनावटपणे तयार न करता माध्यम प्रशिक्षण आणि स्पष्ट मंजुरी प्रक्रिया मदत करू शकतात.
अध्यापनासाठी स्पर्धेच्या अनुभवापेक्षा अधिक आवश्यक असते
खेळाडूंना प्रशिक्षण देणे, पाहुण्यांचे अनुभव चालवणे आणि शालेय कार्यशाळा घेणे या वेगळ्या जबाबदाऱ्या आहेत. सुरक्षित शिकवणीसाठी संवाद, योग्य उपक्रमरचना आणि समूहाची जाणीव आवश्यक आहे; काही ठिकाणी औपचारिक पात्रता, संरक्षण तपासणी किंवा स्थानिक मंजुरीही लागू शकते. नियम बदलतात, म्हणून आयोजकांनी संबंधित संस्था व अधिकाऱ्यांकडून अद्ययावत अटी तपासाव्यात. माजी कुस्तीपटूने मान्य केलेल्या आणि देण्यास तयार असलेल्या शैक्षणिक कामाचीच जाहिरात करावी.
व्यवसाय आणि आदरातिथ्याला नेहमीचे व्यावसायिक नियोजन लागते
उपाहारगृहे आणि इतर उपक्रम ही निवृत्त कुस्तीपटूंशी जोडलेली दृश्यमान उदाहरणे आहेत; पण सार्वजनिक ओळख व्यावसायिक यशाची हमी देत नाही. इतर कोणत्याही उद्योगाप्रमाणे व्यवसाय आराखड्यात भांडवल, परवाने, कर्मचारी, कामकाज, कर, विपणन आणि व्यावसायिक सल्ला असावा. व्यक्ती सुमो ओळख ठळकपणे वापरू शकते किंवा व्यवसाय स्वतंत्र ठेवू शकते. जीवनचरित्रातील कथा अचूक आणि परवानगीने वापरलेल्या असाव्यात.
प्रतिनिधित्वाने निवडी स्पष्ट केल्या पाहिजेत
संस्थेच्या करारात प्रतिनिधित्व विशेष आहे का, कोणते काम त्यात येते, कमिशन, खर्च, मंजुरी, देयक, कालावधी आणि समाप्ती नमूद असावी. Sumo Man ने सांगितलेल्या प्रतिनिधित्व पद्धतीनुसार प्रत्येक कलाकार प्रकल्पनिहाय काम तपासतो; प्रकाशित वर्णन स्वाक्षरीत कराराशी जुळत राहिले पाहिजे. व्यक्तीच्या मंजुरीशिवाय संस्थेने उपलब्धता, हक्क किंवा वैयक्तिक कथा निश्चित करू नयेत. व्यक्तीच्या स्वतःच्या व्यवसाय किंवा नोकरीशी संभाव्य संघर्षांची लवकर चर्चा करावी.
मर्यादांसह कामसंच तयार करा
अलीकडील छायाचित्रे, संक्षिप्त पडताळलेले जीवनचरित्र, कौशल्ये, भाषा, उपलब्धता आणि आवडते काम यांमुळे निर्मात्यांना योग्य चौकशी करता येते. व्यक्ती न स्वीकारणारे विषय, उत्पादने, शारीरिक कृती, प्रवास किंवा वापरही प्रोफाइलमध्ये नोंदवा. जुनी दृश्ये आणि कारकिर्दीतील कामगिरीसाठी अचूक स्रोत व योग्य हक्क आवश्यक आहेत. उद्दिष्टे, आरोग्य, कौशल्ये आणि परिस्थिती बदलल्यावर कामसंचाचा नियमित आढावा घ्या.
तपासणी यादी
दुसऱ्या कारकिर्दीच्या नियोजनाची तपासणी यादी
- वैयक्तिक उद्दिष्टे, अपेक्षित गती आणि नको असलेले काम
- कौशल्ये, पात्रता आणि भाषांची पुराव्याधारित नोंद
- व्यावसायिक गरजेनुसार आरोग्य, शिक्षण, आर्थिक किंवा कायदेशीर तज्ज्ञांकडे पाठवणे
- पडताळलेले जीवनचरित्र, मंजूर छायाचित्रे आणि स्रोतहक्क
- अपेक्षित प्रकल्पप्रकार, शारीरिक मर्यादा, प्रवास आणि प्रसिद्धीच्या सीमा
- लिखित प्रतिनिधित्व व्याप्ती, कमिशन, खर्च आणि मंजुरी प्रक्रिया
- व्यक्तीचा स्वतःचा व्यवसाय, नोकरी आणि संभाव्य संघर्ष यांचा आराखडा
- प्राधान्ये आणि परिस्थिती बदलल्यावर नियमित आढावा
सामान्य प्रश्न
वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न
बहुतेक निवृत्त कुस्तीपटू उपाहारगृह उघडतात का?
प्रत्येकासाठी एकच मार्ग नाही. काहीजण आदरातिथ्य क्षेत्रात जातात, तर इतर सादरीकरण, अध्यापन, व्यवसाय, शिक्षण किंवा सुमोशी असंबंधित क्षेत्रांत काम करतात.
संस्थेचे प्रतिनिधित्व म्हणजे संस्था प्रत्येक काम स्वीकारते का?
तसे नसावे. करार प्रक्रिया ठरवतो आणि प्रकल्पनिहाय पद्धतीत प्रत्येक संधी निश्चित करण्यापूर्वी व्यक्ती ती तपासून मान्य करते.
कोणताही माजी कुस्तीपटू शालेय कार्यशाळा शिकवू शकतो का?
फक्त स्पर्धेचा अनुभव अध्यापनयोग्यता सिद्ध करत नाही. संवाद, संरक्षण, उपक्रमरचना आणि स्थानिक संस्थात्मक अटींचाही विचार आवश्यक आहे.
बुकिंग चौकशी
संपर्क साधा
तुमच्या प्रकल्पाबद्दल आम्हाला सांगा.