Либос ва таҷҳизоти сумо нишон медиҳанд, ки саҳна мусобиқа, маросим, зиндагии рӯзмарра ё тасвири сохтаро ифода мекунад. mawashi ва kesho-mawashi ду навъи ивазшавандаи як либос нестанд ва реквизити анъанавӣ худ аз худ дурустӣ намеорад. Аввал заминаро муайян, сипас ашёро бо ҳунарманд ё мушовири огоҳ санҷед ва пешакӣ молик, мӯл кардан, махфият, поккунӣ, интиқол ва иҷозаи тағйирро мувофиқа намоед.
mawashi-и баромад таҷҳизоти варзишист
Камарбанди муҳорибаро шахси огоҳ дуруст ва устувор мебандад. Вақт, утоқи хусусӣ ва масъули пешу баъди истифода лозим аст; ранг ва намуди зоҳирӣ аз мувофиқат ва ризоият боло нест ва mawashi-и ҳақиқиро бе иҷозат намебуранд, намечаспонанд ё намеороянд.
kesho-mawashi барои муаррифии маросимист
kesho-mawashi пешдомани ороишӣ барои вуруди маросимӣ аст, на либоси муҳориба. Тарҳ ва пайдоиш метавонад маънои шахсӣ ё созмонӣ дошта бошад; пеш аз акс ё истифода молик, муносибат, суғурта ва иҷозатро тасдиқ ва нусхаро нусха номбар кунед.
Либоси беруни dohyō заминаи дигар месозад
yukata, кимоно ва дигар либосҳои анъанавӣ барои расидан, мусоҳиба, меҳмондорӣ ё акс муносиб буда метавонанд. Либос, фасл, пойафзол ва тарзи пӯшиданро ба саҳна ва либоси ҳунарманд мутобиқ кунед; чизҳоро танҳо барои «ҷопонӣ» намудан омехта накунед ва вақти озмоиши ҳаракат диҳед.
Либоси услуби gyōji бояд ба нақш мувофиқ бошад
Дар сумои касбӣ либос ва gunbai-и gyōji қисми мақоми махсусанд. Тасвири фароғатиро либоси расмӣ наномед; кулоҳ, ҷома, бодбезак, пойафзол ва ҳаракатро якҷо санҷед ва барои тамға ё тағйир ризоияти молик ва ҳунарманд гиред.
Ашёи аслӣ, нусха ва услубиро рост нишон диҳед
«Аслӣ» метавонад истифодаи дурусти фарҳангӣ, таҷҳизоти воқеӣ ё пайдоиши тасдиқшударо ифода кунад, пас маънояшро равшан кунед. Нусха барои саҳнаи сохта ва ашёи услубӣ ҳамчун интихоби эҷодӣ мувофиқ аст, агар таърихи расмӣ ё тасдиқи нодуруст ба он нисбат дода нашавад.
Андозаи либос, пӯшиши бадан ва дастрасиро ба нақша гиред
Пеш аз санҷиш шарҳи либос, намоён шудани бадан, кадри наздик ва ивази зудро мубодила кунед. Утоқи гарм, бехатар ва хусусиро танҳо ба кормандони зарурӣ диҳед; қабати зериро барвақт муҳокима кунед ва ризоияти як либосро ба навъи ногаҳонӣ нагузаронед.
Нигоҳубин, пайдарҳамӣ ва интиқолро идора кунед
Сабт кунед, ки кӣ ашёро мебандад, мебарад, мешӯяд, мехушконад, таъмир ва нигоҳ медорад. Аксҳои пайдарҳамӣ муҳофизат ва танҳо барои таҳия истифода шаванд; қоидаи бори байналмилалӣ, гумрук ва воридоти муваққатиро расман санҷед ё мутахассис гиред.
РӮЙХАТИ САНҶИШИ ЛОИҲА
Рӯйхати либос ва ашёи саҳнавӣ
- Муайян кардани мусобиқа, маросим, рӯзгор ё достони сохта
- Нишон додани ҳар ашё ҳамчун таҷҳизот, асл, нусха ё ашёи услубӣ
- Тасдиқи молик, нигоҳбон, арзиш, истифода ва ҳудуди тағйир
- Нақшаи мӯл кардани огоҳона ва утоқи хусусӣ
- Тасдиқи намоёнии бадан, қабати зерӣ, кадри наздик ва акси пайдарҳамӣ
- Озмоиши ҳаракат, фарш, пойафзол ва ивази зуд
- Масъулияти поккунӣ, хушккунӣ, нигоҳдорӣ, таъмир ва баргардондан
- Талаботи бор, гумрук ва суғуртаи сафар
САВОЛҲОИ МАЪМУЛ
Саволҳое, ки таҳиягарон аз мо мепурсанд
Оё паҳлавон бо kesho-mawashi муҳориба мекунад?
Не. kesho-mawashi барои муаррифии маросимист; дар муҳориба mawashi-и амалӣ пӯшида мешавад.
Оё гурӯҳи либос метавонад mawashi созад?
Барои достони сохта либоси услубӣ мумкин аст, аммо бе мӯл кардани огоҳона, ризоияти ҳунарманд ва арзёбии бехатарӣ он таҷҳизоти ҳақиқӣ нест.
Оё ба ашёи анъанавӣ нишони сарпараст илова мешавад?
Танҳо баъди баррасии ашё, замина, молик ва ҳуқуқ ва ризоияти ҳунарманду молик. Ашёи мавҷударо аз рӯйи гумон тағйир надиҳед.
Дархости фармоиш
Бо Sumo Man тамос гиред
Дар бораи лоиҳаи худ ба мо нақл кунед. Мо дар бораи имкони ҳамкорӣ ва қадамҳои навбатӣ ҷавоб медиҳем.