Фармоиши сумо дар хориҷ намоиши зиндаро бо сафар, муҳоҷират, қоидаҳои кори маҳаллӣ ва макони ношинос мепайвандад. Ҷадвали пурра ва масъулияти равшан барои санад, нақлиёт, иқомат, таҷҳизот ва қарорҳои маҳаллӣ номуайяниро кам мекунад. Талабот аз кишвар, шаҳрвандӣ ва фаъолият вобаста аст; пеш аз харидани сафар ё кори музднок аз мақомоти расмӣ ва мушовири соҳибихтисос роҳнамоӣ гиред.
Супориши ягонаи байналмилалӣ созед
Ҳамаи рӯзҳои сафар, баромад, машқ, вохӯрии расонаӣ ва уҳдадориҳоро дар як санад нависед. Тарафи шартнома, мизбон, нишонӣ, тамошобинон, барнома, забон ва тамоси маҳаллиро илова кунед. Фаъолиятҳои чанд кишвар ё кори музднок ва тарғиботиро ҷудо шарҳ диҳед.
Иҷозаи вуруд ва корро расман санҷед
Иҷозаи вуруд ҳамеша ҳуқуқи кори музднок нест. Қоида ба кишвар, шаҳрвандӣ, муҳлат, пардохт ва фаъолият вобаста ва тағйирёбанда аст. Аз ҳукумати кишвар, консулгарӣ ё мутахассиси муҳоҷират маълумоти ҷорӣ гиред ва барои шиноснома, даъватнома ва шартнома вақт диҳед.
Сафар ва иқоматро амалан санҷед
Пеш аз билет вақти парвоз, пайвастшавӣ, бор, нақлиёти заминӣ ва масофаи пиёдаро мубодила кунед. Барои ҳунарманди калонҷусса ё либоси ҳаҷмнок ғунҷоишро санҷед; дар ҳолати зарурӣ кат, ҳаммом, лифт ва дари меҳмонхонаро тасдиқ намуда, барои таъхир ва истироҳат вақт монед.
Ҷадвали баромадро бо назардошти ниёзҳои ҳунармандон тартиб диҳед
Парвози дароз, минтақаи вақт, гармӣ ва муҳорибаҳои такрорӣ ба омодагӣ таъсир мекунанд. Вақти эҳтиётии расидан, ғизо, об, гармкунӣ, либоспӯшии хусусӣ ва истироҳатро дохил кунед. Вохӯрии ногаҳонӣ ё баромади иловагиро бе намояндаи ҳунарманд илова накунед.
Пеш аз сафар либос ва таҷҳизотро рӯйхат кунед
Муайян кунед, ки mawashi, ашёи маросимӣ, yukata, пойафзол, ороиши dohyō, бистар, садо ва шустушӯро кӣ таъмин мекунад. Бастабандӣ ва муносибатро мувофиқа намуда, қоидаи гумрук ва воридоти муваққатиро бо мақомот ё мутахассиси боркашонӣ санҷед.
Музд, хароҷот, ҳуқуқ ва уҳдадории маҳаллиро ҷудо кунед
Шартнома бояд доираи баромад, сафар, иқомат, харҷи рӯзона, истифодаи расонаӣ, бекоркунӣ ва вақти пардохтро ҷудо нишон диҳад. Андоз, сабт, суғурта ва ҳисоббарорӣ фарқ мекунад; ба роҳнамоии расмӣ ва машварати ҳуқуқӣ ё андозӣ такя кунед.
Қарордиҳандаи маҳаллӣ ва нақшаи эҳтиётӣ таъин кунед
Як нафарро барои тасдиқи тағйири ҷадвал, нақлиёт ва макон ва даркор бошад тарҷумонро номбар кунед. Барои бори дер, парвози аз дастрафта, фарши номувофиқ, ҳавои сахт ё набудани ҳунарманд роҳҳал омода кунед ва тартиби маҳаллии изтирориро риоя намоед.
РӮЙХАТИ САНҶИШИ ЛОИҲА
Рӯйхати фармоиши байналмилалӣ
- Роҳномаи пурра ва шарҳи ҳар фаъолият
- Машварати расмии муҳоҷират ва иҷозаи кор барои ҳар мусофир
- Доираи имзошуда: музд, хароҷот, ҳуқуқ ва бекоркунӣ
- Парвоз, нақлиёти заминӣ ва иқомати дастрас
- Масъулияти либос, бор, интиқол ва гумрук
- Нақшаи макон, фарш, утоқи либос ва тасдиқи бехатарӣ
- Истироҳат, ғизо, об, машқ ва тарҷума
- Қарордиҳандаи маҳаллӣ, тамоси изтирорӣ ва нақшаи халал
САВОЛҲОИ МАЪМУЛ
Саволҳое, ки таҳиягарон аз мо мепурсанд
Ба ҳунарманди сумо кадом раводид лозим аст?
Ҷавоби ягона нест. Он аз кишвар, шаҳрвандӣ, муҳлат, пардохт ва фаъолият вобаста аст; ташкилкунанда бояд онро бо мақомот ё мутахассиси муҳоҷират тасдиқ кунад.
Оё баъди санҷиши дастрасӣ фавран билет харидан мумкин аст?
Одатан аввал доираи кор, роҳи муҳоҷират ва талаботи сафар баррасӣ ва фармоиш хаттӣ тасдиқ мешавад. Хароҷоти барнагардон ҳангоми тағйири шароит хатари нолозим месозад.
Андоз ва иҷозатро кӣ ҳал мекунад?
Масъулият дар созишнома навишта шавад. Азбаски қоидаҳо фарқ мекунанд, ҳар тараф барои сохтори воқеии шартнома машварати расмӣ ё касбӣ гирад.
Дархости фармоиш
Бо Sumo Man тамос гиред
Дар бораи лоиҳаи худ ба мо нақл кунед. Мо дар бораи имкони ҳамкорӣ ва қадамҳои навбатӣ ҷавоб медиҳем.