Дар чорабинии сумо ҳунармандони калонҷусса ҳаракат мекунанд, тамоси наздик аст ва тамошобинон шояд фазои лозимро надонанд. Бехатариро ба санади умумии дасткашӣ ё рӯйхати рӯзи намоиш маҳдуд кардан мумкин нест. Таҳиягар, макон, пудратчӣ ва ҳунарманд ба арзёбии хатари махсус, масъулияти равшан ва ҳуқуқи қатъ ҳангоми тағйири шароит ниёз доранд. Қонун, суғурта ва талаботи тиббиро бо роҳнамоии расмӣ ва касбӣ санҷед.
Пеш аз таҳия масъулиятро таъин кунед
Масъулони бехатарии макон, ҳамоҳангии баромад, иштирокчӣ, ёрии аввал ва робитаи изтирориро номбар кунед. Нақшаро барвақт ба ҳунармандон диҳед, ҳуқуқи тасдиқ ё рад кардани тағйирро нависед ва арзёбии хатарро баъди дидан, машқ ё тағйири калон нав кунед.
Рӯйпӯш ва сохтори баландро санҷед
Рӯйпӯш бояд устувор, барои ҳаракат мувофиқ ва аз қабати суст, намӣ, канори тез ё фарқи ногаҳонии баландӣ озод бошад. Саҳна ё dohyō-ро мутахассис ва макон тасдиқ кунад; муҳофизати фарш худ хатари лағжиш насозад ва баъди ҳар тағйир санҷиш такрор шавад.
Минтақаи пурраи ҳаракат ва афтоданро идора кунед
Тамошобин, камера, ноқил, баландгӯяк, миз ва ороиши сахт берун аз минтақаи озод бошанд. Монеа ва нозир вуруди одамонро ба роҳи ҳунарманд пешгирӣ кунад; роҳҳои даромаду баромад аз навбат ҷудо ва андоза барои амали воқеӣ муайян шавад.
Пушти саҳна ва шароити барқарориро фароҳам кунед
Ҳунармандон ба утоқи хусусии либос, анбори бехатар, об, ғизо, ҳоҷатхона ва роҳи саҳна ниёз доранд. Барои гармкунӣ ва истироҳат вақт диҳед ва барои шахсону таҷҳизоти калон мошин, дар, зина ва лифтро санҷед. Қарори саломатӣ ба шахс ва мутахассис тааллуқ дорад.
Иштироки меҳмонро хатари ҷудо донед
Иштирок бояд ихтиёрӣ, равшан ва зери назорати шахси огоҳ бошад. Интихоб, ризоият, либос, зару зевар, пойафзол, нишонаи қатъ ва танҳо тамошоро муайян кунед. Машрубот, фишори гурӯҳ ё хоҳиши навори ҳангомавӣ фаъолияти одиро ҳам номуносиб мекунад.
Ҳифзи кӯдак ва дастрасиро ба нақша гиред
Чорабинии кӯдакон бояд қоидаи ҳифз, ризоият ва назорати созмон ва талаботи маҳаллиро риоя кунад. Ба меҳмони дорои ниёзи ҳаракатӣ, ҳиссӣ ё муоширатӣ маълумоти равшан ва роҳи дигар диҳед ва маълумоти тиббии нолозимро ошкоро напурсед.
Намоишро бо тартиби изтирории макон пайваст кунед
Роҳи даъвати ёрии аввал, амният ва хадамоти изтирорӣ, нишонӣ ва даромадро тасдиқ кунед. Роҳҳои баромад холӣ бошанд; ба гурӯҳ занг, нуқтаи ҷамъшавӣ ва шахси дастурдиҳандаро фаҳмонед. Суғурта, ёрӣ ва ҳисоботро бо қоидаи маҳаллӣ санҷед.
Шарти қатъ ва сабти ҳодисаро мувофиқа кунед
Масъули бехатарӣ бояд барои фарши тар, монеаи вайрон, вуруди мардум, ҳаракати таҷҳизот ё нигаронии ҳунарманд фаъолиятро қатъ кунад. Дар ҷадвал вақт монед, ҳодиса ва қариб-ҳодисаро сабт кунед ва танҳо баъди санҷишу иҷозати шахси ваколатдор идома диҳед.
РӮЙХАТИ САНҶИШИ ЛОИҲА
Санҷиши бехатарӣ пеш аз кушодан
- Номҳои масъулони бехатарӣ, баромад, иштирок ва изтирорӣ
- Арзёбии ҷории хатари лоиҳа ва барномаи тасдиқшуда
- Фарш, dohyō, саҳна, монеа ва минтақаи озоди санҷидашуда
- Роҳҳои идорашудаи тамошобин, камера, ноқил ва ҳунарманд
- Утоқи хусусӣ, об, истироҳат ва анбори бехатар
- Раванди хаттии иштирок, ризоият ва муҳофизат
- Тамоси ёрии аввал, вуруди изтирорӣ ва роҳнамоии макон
- Ҳуқуқ ва тартиби қатъ, санҷиш ва ҳисобот
САВОЛҲОИ МАЪМУЛ
Саволҳое, ки таҳиягарон аз мо мепурсанд
Оё имзои дасткашӣ иштирокро бехатар мекунад?
Не. Санади ризоият тарҳи бехатар, назорат, чораҳои макон, арзёбии хатар ва талаботи маҳаллиро иваз намекунад.
Оё арзёбии хатари чорабинии дигарро истифода бурдан мумкин аст?
Он метавонад маълумоти ибтидоӣ диҳад, аммо макон, барнома, ҳунармандон, иштирокчиён ва қоидаҳои ҷорӣ арзёбии махсус мехоҳанд.
Кӣ муҳорибаро қатъ мекунад?
Таҳия бояд масъулони ваколатдори бехатарӣ ва баромадро пешакӣ ном барад, вале ҳар ҳунарманд ҳам ҳақ дорад ҳангоми хатар корро қатъ кунад.
Дархости фармоиш
Бо Sumo Man тамос гиред
Дар бораи лоиҳаи худ ба мо нақл кунед. Мо дар бораи имкони ҳамкорӣ ва қадамҳои навбатӣ ҷавоб медиҳем.